Versie 1

 


Voor de tactiek van boogschutters te paard gebruikten de Turken merries. Merries zijn snel en wendbaar. De ridders in het kruisvaardersleger reden op hengsten. Speciaal gefokte en getrainde hengsten. Paarden die nergens bang voor waren en overal doorheen stormden. De ridders stonden in slagorde om bij bevel aan te vallen. Om hen heen cirkelden de Turkse boogschutters op hun lichtvoetige merries. Tussen al die merries moeten er een aantal hebben rondgelopen die vruchtbaar waren. Merries verspreiden dan een geurtje zodat hengsten weten dat zij wel willen vrijen. De hengsten van de ridders moeten dit geroken hebben want zij werden steeds onrustiger. Ze waren bijna niet meer in toom te houden.


Toen plotseling één van de hengsten begon te rennen dachten al die andere hengsten: “Oh, wacht even, dan ik ook!” Zo stormden de ridders op hun hitsige hengsten naar voren naar het enorme Turkse leger. De ridders konden niets anders doen dan woest met hun enorme slagwapens te zwaaien. Het moet een beangstigend beeld zijn geweest want de Turkse soldaten schrokken zo erg dat zij op de vlucht sloegen.


Een vluchtend leger verloor alle discipline en was een makkelijk doelwit voor vijandige legers. De kruisvaarders achtervolgden de Turkse legers en vermoorden veel soldaten. Zo versloeg een klein legertje kruisvaarders een groot Turks leger. En dat alleen door een verschillend gebruik van paarden in de strijd.

Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.

Maart 31, 2016